Przed chwilą stworzyłam najbardziej sieczkowatą sieczkę w swoim życiu i usprawiedliwiam się tym, że dobiega 2 w nocy i na domiar złego za oknem o szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesiennyi pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny...
Oglądam stare zdjęcia i zastanawiam się, czy jeśli za pól roku zobaczę zdjęcia z "teraz", też pomyślę *OOOOO FUUUUUUJ* (bo tak właśnie myślę obecnie, oglądając zdjęcia z minionego pólrocza ^-^)
Adrianna vel Gaja (nasz kot, który jest bardziej Jego,niż mój) myje swoje futerko, a nad łóżkiem unoszą się kocie kłaki, które potem dziwnym sposobem znajdują się wszędzie, włącznie z moją bielizną o.O
Piszę to wszystko zupełnie z nudy, no i chyba z tego, że już nie mogę patrzeć na "agonię"... zapewne jutro kiedy się obudzę i znowu to przeczytam, dostanę załamki nad moim zacofaniem intelektualno-społeczym cokolwiek to oznacza.
To ja już sobie pójdę